W VI wieku chrześcijańskiego kalendarza przywódcy grup rodowych zebranych w koalicji wokół Yamato, nazywali się prawdziwym władcą sumeramikoto, zaczeli dążyć do centralizacji władzy tworząc ścisły system tytułów rodowych kabane, zatem tworząc system koncesji zawężający „wejście” do systemu władzy, instytucjonalizację władzy w rękach dysponenta „koncesji” . Można spekulować, iż było to wynikiem rozrostu powiązań między coraz większej liczbie niespokrewnionych ze sobą rządzących uji , zatem niemożliwością tworzenia zależności jedynie na więzach rodzinnych, zapewne ród rzadzący obawiał się rosnącej liczby uji nie będących z ich pnia rodowego, w strukturze systemu władzy nad którym potencjalnie mogli stracić kontrolę. Najważniejsze tytuły nadano rodzinom bliskim uji Yamato, atae, sukune, mabito i ason. Tytuł omi nadano wodzom luźno spokrewnionych z suwerenem, tytuł muraji był najwyższym tytułem jacy mogli nosić wielcy naczelnicy. Powołano „radę państwową” gdzie zasiadali ważniejsi naczelnicy. Przedstawiciele grupy tytularnej o-omi i o-muraji powołano na głównych doradców. Zatem dokooptowanie do władzy innych przywódców nie wywodzących się z rodu rządzącego, świadczy o utracie realnej przewagi nad innymi uji przez uji rządzące i jednocześnie próbę uzależnienie władz lokalnych wobec władz centralnych.

Tereny podporządkowane Yamato podzielono na jednostki kuni , stanowiły one przybliżone rozmiary wpływów większych preferowanych uji. Przywódców tych kuni sprowadzono do kuni-no miyatsuko, czyli naczelników rodzin lokalnych. Ród panujący powiększył swoje posaidłości be , rolnicze i rzemieślnicze w obrębie Yamato i innych Kuni. Inne rody bogaciły się dzięki zwiększającj się siły roboczej i pozyskanym surowcom. Rozpoczeły się pierwsze ekspedycje zamorskie do „Koreii”, Yamoto polegał na swoich jednostkach obronnych lub przywoływał pomoc walecznych uji : Otomo i Mononobe. Zatem można stwierdzić, że nie istniała wspólna polityka zagraniczna uji i tylko najśilniejsze mogły sobie pozwolić na prowadzenie działań poza swoją domeną. Yamoto udzieliło poparcia w walce między królestwami Koreańskimi, okupujące Mimanę wobec Sili i Kugiro, pekaadze dzięki pomocy „Chin” zjednoczyły pod swoim panowaniem „koreę”. Uciekinierów z kontytnetu wcielono pod rządy Yamato, lub nadano tytuł jako obce uji. Wcielenie „koreańczyków” pod panowanie Yamato było wielką zmianą kulturową, gdyż „koreańczycy” jako skrybowie fushito przenieśli pismo chińskie, księgi konfucjańskie i buddyzm. Wraz z nowymi doktrynami centralistycznymi, buddyzm wprowadzający uniwersalny system wierzeń koncesjonowanych przez kastę „duchownych” mnichów, gdy wcześniej wierzenia shintoistyczne podlegały głowom rodzin i rodów, zatem stanowił on niebezpieczeństwo dla elit rodowych opierających swoje roszczenia do władzy na pochodzeniu do rodowych kami. Drugim systemem był konfucjanizm dający nowe rozwiązania biurokratycznej centralistycznej doktryny władzy, co dla rodu Yamato było porządaną doktryną, gdyż tracili wpływy na rzecz rosnących w siłę powstałych wielkich uji, które z czasem sprowadziły władcę Yamato do roli ich marionetki podporządkowując jego ich woli. Państwo oparte na systemie pokrewieństwa i wierzeń shintoistycznych zaczął się zatem w tym okresie załamywać. Wpływ kultury władzy z dynastii T’ang, władzy absolutnej wynikającej z „mandatu niebios”, rządzenia przy pomcy służby carskiej zgodnie z wolą cesarza mógł okazać się atrakcyjny dla tracącego wpływy rodu Yamato, jednocześnie budzić obawy innych uji. Stare rody sprzeciwiały się co zrozumiałe wpływowi buddyzmu, gdyż ten był konkurencyjnym systemem legitymizującym władzę na poziomie kontroli cybernetycznej, mimo to ród Soga stał się mecenasem nowego systemu wierzeń z który zaczął wykorzystywać do poszerzania wpływów władzy własnego rodu, można spekulować że był to ród nie mieszczący się w systemie koncesjonowanych rodów , które objęły kontrolę na Yamato tworząc zamkniętą organizację grupy wielkich rodów. Soga udało się ustanowić swoją władzę na 60 lat licząc w kalendarium chrześcijańskim, poczym został obalony przez koalicję rodową pod przywódctwem Nakanooe i Nakatomi-no kamatori. Nowa grupa rodowa, która jak możemy logicznie wywodzić, była reakcją grupy wielkich uji, nie powróciła do starego systemu decentralizacji władzy, wręcz przeciwnie dokonała wyraźnie centralistycznych posunięc, jak: obalenie własności ziemii w całym kraju, przynając prawo własności władzy centralnej, zaczęto tworzyć stolicę n Naninawie, sformułowano administrację centralną złożoną z 8 ministerstw i personelu urzędniczego, poczym Nakanooe objął tron jako cesarz Tenchi(syn niebios, czyli legitymizując swoją władzę według konfucjańskiej doktryny mandatowi „nieba i ziemii”) . Wyraźnie widać, że nowe władze wybrały konkurencyjny system władzy do opartego o buddyzm systemu rodu Soga, mianowicie skopiowały system władzy konfucjańskiej, zatem także pochodzący z kultury Chińskiej , z Konfucjanizmu. Dzisiaj użylibyśmy, patrząc na te przemiany, pojęcia „modernizacja”, leczy na czym rzeczywiście polgała ta modernizacja, we współczesnej nomenklaturze uznawana za coś porządanego. Oznaczała centralizację władzy opartej o „ideologię państwową” , zatem monopol w dziedzinie własności ziemii na której była oparta gospodarka, kultury władzy, gdzie konfucjanizm stał sie jedynym legitymizowanym systemem rządzenie uzuropującym swoją władzę do całego terytorium. W 686 roku chrześcijańskiego kalendarza powstało miasto cesarskie Heijo (Nara) z rozudowanym aparatem urzędniczym złożonym z dawnych wielkich uji tworząc arystokrację urzędniczą, stając się częścią monopolu władzy opartym na kodeksie, jednym aparacie rządzenia i systematycznym ściąganiu podatków. Nowa władza wzorem Chińskim organizowała roboty publiczne, które jak można się domyślać był motorem sterowanej gospodarki państwa, budowano pałace, urzędy, świątyni, drogi i urządzenia nawadniające. Powstały rejestr rodowodów w kótrym zawarto genealogie Shinsen-shojroku zawierał 1100 pozycji nazwisk rodowych. Umownie uważa się powołanie stolic w Narze za rozpoczęcie nowego okresu w dziejach „Japonii”. Uważa się tak na podstawie porównywania pozostałości kultury materialnej, szczególnie Buddyjskiej w okolicach Nary, nowego ośrodka władzy z pobudowanymi pałacami, gmachami urzędowymi, ulicami i światyniami. Wypracowane formy organizacji władzy jak kodeks administracyjny i przepisy podatkowe zostały z zarzucone po pewnym czasie, można wnioskować że zaimplementowanie skorupy instytucjonalnej na złożony system powiązań rodowych, nie przyjął się i dawne przyzwyczajenia oparcia systemu władzy o koalicje rodowe okazały się zbyt silnie zakorzenieone w kulturze, iż nie dało ich się zastąpić rozwiązaniami konfucjańskimi. Jednak w dalszej perspektywie przepisy te stowrzyły podstawę dla instytucji prawnych aż do XV wieku i na jeszce dłużej ukształtowały koncpecje władzy, organizacji administracji, systemu podatkowego i sądownictwa. Świadczy o tym powróceniu w 1868 roku w czasie restauracji Maiji do nomenklatury urzędniczej z okresu Nara, zatem można stwierdzić, że wpływy Konfucjańskiej kultury władzy odcisnęły swoje piętno i uległo w jakimś stopniu inkulturacji w kulturę polityczną japonii opartą o tworzenie rozbudowanych koalicji struktur rodowych która widoczna jest do dziesiejszego dnia.

Fragment pracy własnej: “Studium antropologiczno-prakseologiczne administracji w Japonii”